Nevzine Şerbeti Nasıl Yapılır? Bir Anı, Bir Tat, Bir Hatıra
Kayseri’nin yaz akşamları, sıcak ve bunaltıcı olsa da, bazen bir an var ki her şey değişir. O an, belki bir yemek, belki de bir tatlıyla gelen mutluluktur. Nevzine şerbeti de işte böyle bir tat. Hem geçmişin kokusunu hem de yazın sıcağını hissedebileceğiniz, damağınızda kalacak bir lezzet. Ama nevzine şerbeti, sadece bir içecek değil; Kayseri’de büyüyen birinin kalbinde, nostaljide kalmış bir hatıradır. Geçmişin izleriyle dolu, ama bir o kadar da taze bir heyecan.
O Gün, O Sıcak Akşam
Beni tanıyanlar bilir; Kayseri’de doğup büyüdüğüm için bazı tatlar, bazı kokular daha farklı gelir bana. Hani her şehri bir tatla özdeşleştirmek vardır ya, Kayseri’nin tatları, bende her zaman geçmişin, huzurun ve biraz da özlemin duygusunu uyandırır. Bir akşam annem, mutfakta nevzine şerbeti yapıyordu. O anda, birden içimi bir sıcaklık kapladı. Hayatımda kaç kez annemle bu kadar yakın durmuş ve ona bir şey sormamıştım? Oysa şimdi, kaybolan o eski zamanlara bir köprü gibi bu şerbet vardı.
Annem mutfakta bir yandan tarifini ezberlediği gibi hazırlıyor, bir yandan da bana anlatıyordu. “Bak evladım, nevzine şerbeti yaparken dikkat etmen gereken birkaç şey var. Şekerin, suyun, limonun… Ama en önemlisi, içine koyacağın nevzine baharatı.” Derin bir nefes aldım. Nevzine baharatı, bana annemin gençliğini, eski Kayseri günlerini anlatıyordu. “Hayat ne kadar değişirse değişsin, bazı tatlar asla değişmez” diye düşündüm, ama bir yandan da bu düşünce beni hüzünlendirdi. Çünkü zaman çok hızlı geçiyordu.
Anlatılacak Olan Şerbetin Tarifi Değildi
Aslında, annemin yaptığı nevzine şerbeti, sadece bir tariften ibaret değildi. O an, her bir karışımda, her bir malzemede geçmişin izlerini bulmak istedim. Annemin elleri, yılların birikimiyle o kadar naif ve özeldi ki; sanki o mutfak, çocukluğumun her köşesine dokunuyordu. Tarife devam ederken, annem “Şekerini unutma, fazla olmasın ama. İnsanın içini ferahlatmalı” dedi. O anda, içimi acı bir şekilde sıkan bir duyguyu fark ettim: Geçmişin tatları, bazen insanın içinde bir boşluk bırakabiliyor.
Çünkü bu şerbet, sadece annemin mutfakta hazırladığı bir içecek değildi. O, zamanında babamın sıcak yaz akşamlarında, annemin evine gelen misafirlere sunduğu, birlikte gülümsediğimiz anıların bir parçasıydı. Her bir yudum, beni geçmişe götüren bir tüneldi. Hüzünlüydü çünkü yıllar önce, o gülüşlerin, o sohbetlerin yerini çok şey almıştı. Ama bir o kadar da umutlu; çünkü hala bu tatlar vardı. Annemin ellerinde, aynı tarif, aynı malzemelerle.
Nevzine Şerbeti: Geleceğin Hatırası
Biraz da heyecanlıydım. Hani bazen bir şeyleri denemek istersin, ama içindeki o korku seni tutar ya, işte o anı yaşıyordum. “Gerçekten doğru yapabilecek miyim?” diye sordum kendi kendime. Annem, şerbeti hazırladıktan sonra bana bir bardak sundu. Kokusu, beklediğim gibi değildi. Başka bir şey vardı; belki de sevdiğim şey, o sıcağın içinde zamanın ne kadar hızlı geçtiğini unutmamı sağlıyordu. İçerken, “Gerçekten, yıllardır ilk kez bu kadar huzurlu hissediyorum” diye düşündüm. Annemin yüzündeki gülümseme de tam bu anda, şerbetin tadı kadar güzeldi.
O gün, nevzine şerbeti yapmanın ne kadar önemli bir şey olduğunu fark ettim. Çünkü bu şerbet, sadece bir yaz içeceği değil; bizim geçmişimiz, kültürümüz ve en önemlisi de bağlılıklarımızla ilgiliydi. Şerbetin her yudumunda, annemin bana verdiği o eski tarifin, bir zamanlar evdeki o neşeli anların bir parçası olduğunu fark ettim. O anı yaşamak, eski bir zamanla bir bağlantı kurmaktı.
Şimdi Ne Zaman?
Bugün, annemin tarifini kendim uygulamak için mutfakta yerimi alırken, aynı duyguları hissediyorum. Şerbetin kokusu, bana sadece bir içecek değil, geçmişin anılarını getiriyor. Belki de hayatın her anı gibi, bazen eski tatları hatırlamak, bazen de yeni bir başlangıç yapmak gerekiyor. Nevzine şerbeti, bana sadece geçmişi hatırlatmadı, aynı zamanda geleceğe dair umut da verdi. Çünkü bir şerbetin içinde, aslında hayatın tüm tatları gizlidir.
Şimdi, bu şerbeti yaparken hem kaygılı hem de heyecanlıyım. Kaygım, belki de zamanın hızla geçiyor oluşu ve eskisi gibi her şeyin olması gerektiği gibi olmayacağı gerçeği. Ama heyecanım, her yeni yudumda, her yeni tarifte hayatın nasıl da devam ettiğini, nasıl da yeniden başladığını hissediyor olmam. Nevzine şerbeti nasıl yapılır, sorusunun cevabı belki de budur: Bir yudum geçmiş, bir yudum gelecek, bir yudum huzur.